فروفرستاديم پس گياه زمين ، از آن نوع كه مردم و چارپايان مىخورند با آن بياميخت ، تا وقتى كه زمين آرايش خود را گرفت و آراسته شد و اهل زمين گمان بردند كه ايشان بر آن توانايى دارند ( در آن هنگام ) حكم ما بر آن زمين ، شب يا روز وارد شد ، پس آن را زمين درو شده قرار داديم كه گويى ديروز بر چنان حالت برپا نبوده است . ( كشت و زرعش نروييده است ) ( آيهء 24 ) . . . كَأَنَّما أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعاً مِنَ اللَّيْلِ مُظْلِماً . . . : . . . گويى چهره‌هايشان با تكه‌هايى از شب تار فرا پوشيده شده است . . . ( آيهء 27 ) سوره هود : وَ هِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبالِ . . . : و آن كشتى ايشان را در ميان موجى همچون كوهها مىبرد . ( آيهء 42 ) ذلِكَ مِنْ أَنْباءِ . . . وَ حَصِيدٌ : آن از داستانهاى آباديهاست كه براى تو بازمىگوييم ، برخى از آنها برپايند و برخى درويده . ( آيهء 100 ) سوره يوسف : قالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَباً . . . : ( يوسف گفت ) : هفت سال پيوسته مىكاريد . . . ( آيهء 47 ) سوره رعد : لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ . . . فِي ضَلالٍ : و مر او ( خدا ) راست دعوت درست ، و كسانى را كه جز خدا فرا مىخوانند ، ايشان را به چيزى اجابت نكنند مگر همانند ( اجابت ) گسترانيده دو كف دست خويش به سوى آب تا برسد به دهانش و آن آب به وى رسنده نشود ، و نيايش كافران جز در گمراهى نيست . ( آيهء 14 ) سوره ابراهيم : . . . وَ يُسْقى مِنْ ماءٍ صَدِيدٍ : . . . و از شوخابه ( چرك و خون ) نوشانيده مىشوند . ( آيهء 16 ) مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا . . . الْبَعِيدُ : مثل كسانى كه به پروردگارشان كفر ورزيدند ، اعمالشان همانند خاكسترى است كه باد در روزى طوفانى به سختى بر آن بوزد ؛ بر چيزى از آنچه به دست آورده‌اند توانا نيستند ، و آن است گمراهيى دور ( از هدايت ) . ( آيهء 18 )